Nidalumi
Çocuğum nerede: sorunca gelen konum, takip yok
Sen “Neredesin?” diye sorarsın — çocuk “Konumu gönder”e kendisi dokunur. Tek bir nokta, yalnızca ebeveynler için; bir gün sonra silinir.
Yarım saattir cevap vermiyor, ben aklımdan her şeyi geçirdim. O ise otobüsteymiş, telefon da çantasındaymış.
“Çocuğum nerede” sorusu neredeyse hiçbir zaman haritayla ilgili değildir. Mesajın okunmadığı, telefonun açılmadığı, akla ise en kötüsünün geldiği o dakikalarla ilgilidir. Gereken, bütün gün ekranda gezinen bir nokta değil; belli bir anda gelen hızlı bir cevaptır.
Nasıl çalışır
- Ebeveyn çocuğun ya da gencin yanındaki “Neredesin?” butonuna dokunur.
- Çocuğa istek gelir. “Konumu gönder”e kendisi dokunur.
- Ebeveynler tek bir nokta görür — şu an nerede olduğunu.
- Bir gün sonra nokta silinir.
Nidalumi'deki her şey gibi aynı yerlerde çalışır: sitede, telefondaki uygulamada ve Telegram'daki botta.
Burada ne var, ne yok
| Nidalumi'de | |
|---|---|
| Ebeveynin isteğiyle konum | var |
| Konumu kim gönderir | çocuğun kendisi, butonla |
| Noktayı kim görür | yalnızca ebeveynler |
| Ne kadar saklanır | tek nokta, bir gün |
| Haritada sürekli nokta | yok |
| Hareket geçmişi | yok |
| Çocuğun haberi olmadan konum | yok |
| SOS butonu | var |
Bu bilerek böyle yapıldı. Çocuğun kendi gönderdiği konum gözetim değil, bir sorunun cevabıdır. Böyle bir şeyde anlaşmak daha kolaydır, özellikle gençle: saklayacağı ya da atlatacağı bir şey yoktur.
Nasıl anlaşılır: hazır alınabilecek kurallar
Buton ancak önceden üzerinde anlaşıldıysa işe yarar. Beş dakika ve üç madde yeter.
Ebeveyn ne zaman sorar:
- aramaya ya da mesaja cevap gelmediğinde;
- çocuk anlaşılandan daha uzun geciktiğinde;
- yeni bir güzergâhta: ilk kez tek başına gidiyor, başka bir yol, bilmediği bir semt.
Ebeveyn ne söz verir:
- “ne olur ne olmaz” diye yarım saatte bir sormamak;
- konumu tartışmada koz olarak kullanmamak (“ben senin asıl nerede olduğunu biliyorum”).
Çocuk ne söz verir:
- isteği görür görmez “Konumu gönder”e dokunmak;
- planlar değiştiyse soru gelmesini beklemeden kendisi yazmak.
Sorgu yerine cümleler
| Bunun yerine | Şunu dene |
|---|---|
| “Her dakika nerede olduğunu bilmem lazım” | “Vardığını bilince içim rahat ediyor. Yalnızca cevap vermediğinde soracağım” |
| “Telefonu neden açmıyorsun?!” | “Konuşamıyorsan ‘Konumu gönder’e dokun, o kadarı yeter” |
| “Seni takip edeceğim” | “Sen kendin göndermedikçe nerede olduğunu görmüyorum. Bir gün sonra da siliniyor” |
| “Nerelerdesin sen?” | “Geciktiğinde endişeleniyorum. Gel, nasıl haber vereceğini konuşalım” |
Daha seyrek sormak için
Endişenin büyük kısmı “nerede” değil, “nerede olması gerekiyor” sorusudur. Dersler, kurslar ve spor çocuğun programında yazılıysa cevap çoğu zaman sormadan da bellidir: salı, 17:00 — yani yüzme.
Diğer yarısı hatırlatmalardır. Çocuğa “16:30'da antrenmana çık” diye kendi hatırlatması geliyorsa “çıktın mı?” soruları azalır.
Bir de SOS butonu var — çocuk yardıma ihtiyacı olduğunu kendisi haber verebilsin diye.
Sorular ve cevaplar
Çocuğun nerede olduğunu sürekli görebilir miyim?
Hayır. Konum yalnızca ebeveyn istediğinde ve yalnızca çocuk “Konumu gönder”e kendisi dokunduğunda gelir. Sürekli takip yok.
Çocuk sorduğumu öğrenir mi?
Evet, her zaman. O dokunmadan konum gönderilmez; çocuğun haberi olmadan takip yok.
Konumu başka kim görür?
Yalnızca ebeveynler. Ailenin diğer üyelerine nokta gösterilmez.
Konum ne kadar saklanır?
Tek bir nokta saklanır. Bir gün sonra silinir.
Çocuk isteğe cevap vermezse ne olur?
Konum gelmez. Bu yüzden böyle bir durumda ne yapılacağını önceden konuşmakta fayda var: örneğin on dakika sonra yeniden aramak.